بازار آریا

آخرين مطالب

پنهان سازي واردات تراريخته‌ها طي يک دهه/مخاطرات آزمون شود تحليل آريا بازار

پنهان سازي واردات تراريخته‌ها طي يک دهه/مخاطرات آزمون شود

  بزرگنمايي:

آريا بازار- آزاد عمراني در گفت و گو با مهر برخورد عجولانه و غيرکارشناسي با موضوع تراريخته‌ها را غيرمنطقي خواند و گفت: نبايد فقط فشار رسانه‌اي ذي‌نفعان را در نظر گرفت و در ورود اين محصولات به طبيعت و سفره غذايي مردم عجله کرد. وي تصريح کرد: البته لازم است در اسرع وقت زيرساخت‌هاي ارزيابي مخاطرات و انجام آزمون‌هاي سلامت و زيست محيطي اين محصولات توسط کليه مراجع ذيربط فراهم شود.
عضو اتحاديه ملي محصولات کشاورزي با بيان اينکه واردات محصولات تراريخته به کشور يک دهه کتمان شده است، گفت: طبق اعلام دست اندرکاران سالانه 5 تا 5.5ميليارد دلار محصول تراريخته وارد مي‌شود.
عمراني اظهارداشت: در ساليان اخير، بدون اينکه مردم آگاه باشند اين محصولات وارد سفره آنان شده است ضمن اينکه جز در شش ماه اخير مسئولان مربوطه هيچ‌گونه اطلاع رساني صحيحي در اين زمينه نداشته‌اند.
وي با بيان اينکه در اين زمينه بايد قانون سرلوحه کار ما باشد، گفت: يک معاهده بين المللي در اين زمينه مي‌گويد محصول تراريخته پس از توليد بايد از جنبه‌هاي گوناگون مورد آزمايش و بررسي قرار بگيرد تا مخاطرات سلامتي و زيست محيطي آن به حداقل کاهش يابد، انجام کامل اين آزمايشات بعضا حدود 13 سال طول مي‌کشد و نياز به 130 ميليون دلار هزينه دارد.
وي با اشاره به اينکه بعد از سال 2013، اعتراضات بين المللي بسياري از جوامع را نسبت به مخاطرات و مسائل پشت پرده محصولات تراريخته حساس کرد، افزود: از اين زمان به بعد ارزيابي مخاطرات تراريخته‌ها بر روي محيط زيست و سلامت جوامع مورد توجه بيشتر ساکنين زمين قرار گرفت که به تبع آن در ايران نيز عده‌ زيادي نسبت به اين مساله حساس شدند.
عضو انجمن ارگانيک ايران با بيان اينکه در دهه اخير تنها برخي مراکز تحقيقاتي و همچنين افرادي در بدنه اجرايي کشور از واردات محصولات تراريخته به کشور آگاه بودند، گفت: زماني که حساسيت‌ها نسبت به مخاطرات محصولات تراريخته تشديد شد، افرادي که اصرار به توليد انبوه و رهاسازي اين محصولات در طبيعت داشتند، ماجراي واردات آنها را در دهه اخير علني کردند و اذعان نمودند جاي هيچ گونه نگراني وجود ندارد به طوري که سالانه 5 تا 5.5 ميليارد دلار محصول تراريخته به کشور وارد و مصرف مي‌شود.
عمراني ادامه داد: اين مساله از آن جهت نگران کننده است که چرا موافقان محصولات تراريخته بيش از يک دهه واردات آن را مسکوت نگه داشته بودند و زماني که از متوقف شدن واردات و توليد اين محصولات بيمناک شدند، موضوع را رسانه‌اي کردند.
وي با بيان اينکه عليرغم تبليغات بسيار زياد، محصولات تراريخته با اقبال فراگير و مستمري مواجه نشده است، افزود: توليدات تراريخته در سراسر دنيا عمدتا به 4 محصول ذرت، کلزا، سويا و پنبه محدود مي‌شود.
توليد 90 درصد محصولات تراريخته دنيا در 4 کشور
به گفته عمراني 4 کشور آمريکا، برزيل، کانادا و آرژانتين حدود 90 درصد محصولات تراريخته دنيا را توليد مي‌کنند.
وي به اين پرسش که چرا با وجود اينکه مي‌گوييد توليد محصولات تراريخته در دنيا محدود به 4 محصول ذرت، کلزا، سويا و پنبه است؛ بيشتر مباحثي که در کشور ما مطرح مي‌شود مربوط به توليد برنج تراريخته است، پاسخ داد: جز کشت بسيار محدود در کشور چين آن هم به صورت کنترل شده و آزمايشي، در هيچ کجاي دنيا برنج تراريخته به عنوان محصولي که مستقيما مورد مصرف انسان قرار گيرد، کشت تجاري و انبوه نشده زيرا ميزان مصرف روزانه برنج توسط انسان قابل مقايسه با ذرت، کلزا و سويا نيست و تاکنون هيچ کشوري اين مخاطره را نپذيرفته است.
به گفته عمراني حتي کشورهايي مانند هند و پاکستان که نيازمند برنج زيادي براي مردم کشور خود هستند نيز زير بار توليد برنج تراريخته نرفته‌اند.
عضو هيات رئيسه انجمن ارگانيک کشور ممنوعيت کشت محصولات تراريخته در حدود 38 کشور دنيا را مورد اشاره قرار داد و گفت: در بيشتر جوامع دنيا، برچسب گذاري محصولات تراريخته امري ضروري و الزام آور است و آگاهي شهروندان از ماهيت مواد غذايي و انتخاب آگاهانه آنها مورد توجه دولت‌ها قرار دارد.
کاهش 1.8 ميليون هکتار سطح زيرکشت محصولات تراريخته
به گفته عمراني در سال 2015 سطح زيرکشت محصولات تراريخته در دنيا 1.8 ميليون هکتار کاهش يافت.
وي با بيان اينکه انتظار مي‌رود اين روند کاهش در سال 2016 تشديد شود، ادامه داد: به همين دليل کمپاني‌هاي تبليغ کننده تراريخته، به دنبال جلب رضايت کشورهاي جهان سوم به منظور جلوگيري از کاهش سطح زير کشت اين محصولات هستند تا جايي‌که بعضا بذرهاي تراريخته را مجاني در اختيار برخي کشورها قرار مي‌دهند تا منع کشت در ساير نقاط دنيا را جبران کنند يا بازارهاي خود را از دست ندهند.
وي تاکيد کرد: لازم است تمامي آيين‌نامه‌هاي اجرايي و شيوه نامه‌هاي وزارتي مرتبط با توليد و واردات محصولات تراريخته، از سوي يک هيات کارشناسي خبره و بي طرف مورد بررسي قرار گيرد وبا معاهدات بين المللي و قانون ايمني زيستي مطابقت داده شود.
عمراني برخورد عجولانه و غيرکارشناسي با موضوع تراريخته‌ها را غيرمنطقي خواند و گفت: نبايد فقط فشار رسانه‌اي ذي‌نفعان را در نظر گرفت و در ورود اين محصولات به طبيعت و سفره غذايي مردم عجله کرد. وي تصريح کرد: البته لازم است در اسرع وقت زيرساخت‌هاي ارزيابي مخاطرات و انجام آزمون‌هاي سلامت و زيست محيطي اين محصولات توسط کليه مراجع ذيربط فراهم شود.
به گفته عمراني با تسريع اين روند و عزم جدي در اجراي پروتکل ايمني زيستي کارتاهنا و قانون ايمني زيستي تکليف همه روشن خواهد شد و از اين فضاي مبهم خارج مي‌شويم.
وي افزود: در صورت عدم رسيدن به چنين نقطه‌اي، مخاطرات احتمالي اين محصولات فقط به مصرف کنندگان و محيط زيست منتقل خواهد شد و در صورت بروز هرگونه خطا برگشت ناپذير خواهد بود.
وي با بيان اينکه به نظر مي‌رسد منافع اقتصادي ويژه‌اي پشت اين مساله وجود دارد، اظهارداشت: براي کنترل آفات از جمله کرم ساقه خوار برنج روش‌هاي مطمئن‌تري مانند کنترل بيولوژيک و سموم زيستي وجود دارد که مي‌توان با حداقل خطر آن‌ها را به کار بست.
عمراني ادامه داد: اخيرا يکي از مديران سازمان حفظ نباتات کشور اعلام کرده‌ در صورت تخصيص اعتبارات کافي کشاورزان قادر خواهند بود مشکل کرم ساقه خوار برنج را با روش‌هاي بيولوژيک حل کنند و نيازي به سموم شيميايي براي اين منظور نيست.
وي افزود: بنابراين توليد انبوه برنج تراريخته با وجود روش‌هاي کم خطرتر و سازگار با محيط زيست در اولويت آخر قرار خواهد گرفت.
عضو اتحاديه ملي محصولات کشاورزي کشور با بيان اينکه برزيل دومين توليدکننده محصولات تراريخته در دنيا است، اظهارداشت: در صورت صحيح بودن اين ادعا که توليدات تراريخته باعث کاهش مصرف سموم مي‌شوند، بايد مصرف سموم شيميايي در کشور برزيل بسيار کم باشد، درحاليکه واقعيت امر چيز ديگري است.
به گفته عمراني مصرف سالانه سم در ايران به ازاي هر نفر 400 گرم و در برزيل پنج هزار و 200 گرم است بنابراين توسعه کشت تراريخته نه تنها مصرف سموم را کاهش نداده بلکه باعث افزايش آن نيز شده است.
وي ادامه داد: سرانه بالاي سموم شيميايي و عوارض مخرب آن بر روي سلامتي انسان‌ها و محيط زيست باعث ايجاد مشکلات زيادي در آنجا شده وچند سالي است که اين کشور قوانين بسيار سختگيرانه‌تري را در زمينه کشت محصولات تراريخته اعمال مي‌کند.
عمراني تاکيد کرد: براي رهاسازي يک محصول تراريخته در برزيل 11 وزارتخانه بايد مجوز صادر کنند.
اين پژوهشگر نانوبيوتکنولوژي اضافه کرد: توليد جهاني محصولات تراريخته بيشتر در زمينه تامين سوخت‌هاي زيستي، خوراک دام و پوشاک مورد توجه قرار دارد و مواردي که اين محصولات مستقيما وارد چرخه مصرف مردم شوند، بسيار اندک و يا با آستانه تعريف شده است.
عمراني نحوه تبليغ محصولات تراريخته در کشور را مورد انتقاد قرار داد و افزود: عده‌اي مي‌گويند هيچ مدرکي وجود ندارد که نشان دهد محصولات تراريخته براي سلامتي مضر هستند درجواب اين افراد بايد گفت آزمايشات محصولات تراريخته مورد به مورد است و تاکنون ارزيابي دقيقي بر روي اثرات طولاني مدت مصرف اين محصولات ارايه نشده است.
عضو انجمن ارگانيک کشور با اشاره به اينکه محصولاتي که عوارض سوء آن پس از مصرف مشخص مي‌شود، بي سر و صدا از بازار جمع آوري مي شوند، اضافه کرد: بعنوان مثال برخي از اسناد شکايات مربوط به ذرت‌هاي تراريخته که در سال 2003 در دادگاه طرح دعوي شده بود در سال 2016 افشا شد؛ پس واقعيت اينجاست که بررسي‌ها در اين زمينه کافي و همه جانبه نبوده است.
عمراني گفت: در ايران هم بيش از يک دهه است که بدون آگاهي مردم محصولات تراريخته وارد سفره آنان شده و از طرفي هم آمار سرطان و بيماري‌هاي سيستم عصبي به شدت افزايش يافته است پس اثر دراز مدت تراريخته‌ها به عنوان يکي از ارکان روغن‌هاي پر مصرف خوراکي بايد مورد بررسي و واکاوي قرار گيرد و تا زمانيکه اين آزمايشات انجام نشود نمي‌توان ادعا کرد که تراريخته‌ها سالم و يا بي خطر هستند.
عضو اتحاديه ملي محصولات کشاورزي تاکيد کرد: اين بحث بايد کاملا علمي و فارغ از جنجال‌هاي خبري هر چه سريع‌ترانجام و گزارش آن منتشر شود.
وي با بيان اينکه در اين زمينه بايد قانون سرلوحه کار ما باشد، گفت: يک معاهده بين المللي در اين زمينه مي‌گويد محصول تراريخته پس از توليد بايد از جنبه‌هاي گوناگون مورد آزمايش و بررسي قرار بگيرد تا مخاطرات سلامتي و زيست محيطي آن به حداقل کاهش يابد، انجام کامل اين آزمايشات بعضا حدود 13 سال طول مي‌کشد و نياز به 130 ميليون دلار هزينه دارد.
اين عضو هيات رئيسه اتحاديه ملي محصولات کشاورزي، قانون ايمني زيستي را نيز مورد اشاره قرار داد و اظهارداشت: متاسفانه ما نسبت به اجراي صحيح قوانين و انجام کامل مراحل آزمايشي بي اعتنايي مي‌کنيم؛ در حال حاضر دو دستورالعمل اجرايي مصوب شوراي ملي ايمني زيستي در سال‌هاي 92 و 94، معتبر است که متاسفانه به آنها عمل نمي‌شود.
عمراني اظهارداشت: ما از سال 82 رسما پروتکل ايمني زيستي کارتاهنا را در مجلس شوراي اسلامي مصوب کرده‌ايم و در مورد سلامت و بي خطري تراريخته‌ها فقط در رسانه‌ها جولان مي‌دهيم.
وي افزود: اگر به جاي حرف زدن در عمل آزمايشات همه جانبه طولاني مدت و ارزيابي مخاطرات را شروع کرده بوديم، به جمع بندي درستي در اين زمينه مي‌رسيديم.
عمراني تاکيد کرد: سلامت يک محصول تراريخته را آزمايشگاه‌هاي ذيصلاح و بي‌طرف تعين مي‌کنند نه صرفا ادعاي سلامت از سوي ذي‌نفعان.
وي افزود: بايد مستندات لازم در اين زمينه به صورت کاملا علمي تهيه و در اختيار دستگاه‌هاي بالادستي قرار داده شود تا هر گونه نگراني در جامعه درباره محصولات تراريخته از بين برود.
عمراني با بيان اينکه شوراي ملي ايمني زيستي مسئول اين مساله خطير است، گفت: زماني‌که مستندات لازم در اين زمينه ارائه شود مراجع بالادستي نيز تصميم نهايي را درباره محدوديت‌هاي توليد و يا ممنوعيت واردات محصولات تراريخته خواهند گرفت.
عضو هيات رئيسه انجمن ارگانيک کشور ادامه داد: البته بايد اين نکته را هم يادآور شود که مدارک بسياري درباره مخاطره آميز بودن توليد و مصرف محصولات تراريخته وجود دارد، که تمام اين مدارک و مستندات به مراجع بالادستي مرتبط از جمله وزارت بهداشت، فرهنگستان علوم پزشکي، مجمع تشخيص مصلحت نظام، وزارت جهادکشاورزي، سازمان محيط زيست و شوراي ملي ايمني زيستي تحويل داده شده است.
عمراني ادامه داد: اينکه اطلاعات مذکور در اختيار رسانه‌ها قرار بگيرد يا خير؟ بستگي به سياست‌گذاري‌هاي مسئولان دارد چرا که برخي مستندات را شايد نتوان در اختيار عموم قرار داد؛ اما نکته مهم اين است که اين اطلاعات بايد در اختيار دستگاه‌هاي مسئول قرار بگيرد تا آنان جهت گيري منسجمي را در اين زمينه اتخاذ نمايند.
وي گفت: به نظر بنده موضوع محصولات تراريخته فقط يک موضوع در حيطه مهندسي ژنتيک و بيوتکنولوژي نيست و پيشنهاد مي‌کنم علاوه بر اعضاي فعلي شوراي ملي ايمني زيستي، ساير وزراتخانه‌هاي مرتبط با امنيت غذايي و تهديدهاي فراسرزميني نيز در جلسات و تصميم گيري‌ها نقش داشته باشند.
وي با بيان اينکه در زمينه توليد محصولات تراريخته ابهامات و شبهاتي وجود دارد که بايد بررسي و رفع شود، ادامه داد: انجام اين آزمايشات در کشورهاي ديگر حدود 130 ميليون دلار هزينه دارد ولي شايد بتوان با 10 ميليارد تومان يک ارزيابي همه جانبه را در مورد مخاطرات احتمالي حداقل يک نمونه گياه تراريخته انجام داد.
وي با اشاره به اينکه به نظر شما آيا سلامت مردم ارزش اجراي چنين پروژه‌هايي را ندارد؟ افزود: در شرايط فعلي جريان ترويج تراريخته در کشور سودمحور به نظر مي‌رسد، عده‌اي شرکت‌هايي تاسيس کرده و از دولت براي اين کار وام گرفته‌اند بنابراين اصرار دارند اين محصولات زودتر توليد و وارد بازار شود و آنان هم به سودشان برسند.
عمراني با بيان اينکه در اين زمينه نمي‌توان به نظرات کشورهايي که صادرکننده اين محصولات هستند استناد کرد، گفت: به هرحال اين کشورها، محصولات توليدي خود را تبليغ مي‌کنند که اين امري کاملا طبيعي است. ممکن است يک بيماري يا فاجعه زيست محيطي بنا با ساختار جمعيتي يا اقليم کشور مبداء رخ ندهد ولي در کشور ما به بحراني بي بازگشت تبديل شود.
اين کارآفرين و متخصص فناوري‌هاي پيشرفته، افزود: بنابراين ما بايد محصولات توليدي کشور خود را با استانداردهاي جهاني و حتي فراتر از آنها بسنجيم و نگراني‌ها و مخاطرات موجود را مورد ارزيابي قرار دهيم.
صدها کشاورز ايراني سال 83 برنج تراريخته کشت کردند
وي درباره توليد محصولات تراريخته در کشور نيز اظهارداشت: مقداري از اين محصولات به شکل آزمايشي در کشور توليد و حتي برنج در سال 83، در طبيعت رهاسازي شده است.
به گفته عمراني با استناد به گزارش مرکز تحقيقات استراتژيک مجمع تشخيص مصلحت نظام، صدها کشاورز در سال 83، اين نوع برنج را کشت کرده‌اند.
اين متخصص تجاري سازي فناوري‌هاي پيشرفته، با تاکيد بر اينکه با وجود تمامي اين مسائل هنوز بي خطر بودن اين محصولات براي محيط زيست و انسان ثابت نشده است، گفت: همانطور که قبلا نيز اشاره کردم ما اصرار داريم آزمايشات لازم در اين زمينه مورد به مورد انجام شود؛ لذا به نظر بنده سرمايه گذاري وسيع و خطر پذير معاونت فناوري رياست جمهوري بر روي حدود 20 طرح تراريخته و همچنين تکليف دولت بر توليد انبوه محصولات تراريخته در برنامه ششم توسعه کشور تا حدودي خارج از عرف مديريت فناوري است. عمراني افزود: حمايت مالي از شرکت‌هاي دانش بنيان پس از توليد محصول و اخذ مجوز شوراي ملي ايمني زيستي منطقي است اما اگر سلامت و يا مخاطرات زيست محيطي اين محصولات تاييد نشود و ورود آنها به بازار مجاز نباشد، اينگونه سرمايه گذاري تا حدود زيادي مورد انتقاد و بي بازگشت است.
وي تصريح کرد: اصولا انتظار بر اين است که بنگاه هاي خصوصي در سرمايه گذاري خطرپذير يا جسورانه مشارکت کنند نه دولت.
آلمان و سوئيس کشت تجاري تراريخته را ممنوع کرده‌اند اما بذر صادر مي‌کنند
عمراني با بيان اينکه کشورهايي مانند آلمان و سوئيس کشت تجاري تراريخته را ممنوع کرده‌اند اما بذر اين محصولات را توليد و صادر مي‌کنند، ادامه داد: در اين ميان سوالي پيش مي‌آيد که چرا هر دوي اين کشورها که سطح زير کشت وسيع ذرت دارند، بذرهاي تراريخته خودشان را مورد استفاده داخلي قرار نمي‌دهند.
وي با اشاره به اينکه ما سال‌ها تحت تحريم ظالمانه کشورهاي مختلف از جمله آمريکا بوده‌ايم و درحال حاضر نيز اين مساله به طورکامل رفع نشده است، افزود: آمريکايي‌ها به دليل تحريم، ساده‌ترين ابزارها و کالاها نظير لاستيک هواپيما و تجهيزات مصرفي آزمايشگاهي را در اختيار ما قرار نمي‌دادند اما چگونه است که ميلياردها دلارها محصول کشاورزي تراريخته آمريکايي طي اين مدت وارد کشور ما شده است؟ آنها همواره نشان داده‌اند که خيرخواه ملت ايران نيستند.
عمراني با بيان اينکه چرا بيشتر کشورهاي اروپايي اقدام به کشت و توليد اين محصولات نمي‌کنند، گفت: با وجود آنکه واردات محصولات تراريخته در اتحاديه اروپا آزاد است طبق قانون، اين کشورها مختار هستند که کشت اين محصولات را درون خاک خود محدود و يا ممنوع کنند ضمن اينکه بيشتر محصولات تراريخته در کشورهاي دنيا مصارف غيرخوراکي و يا غيرمستقيم دارند.
عضو انجمن ارگانيک ايران افزود: با توجه به ابهاماتي که در اين زمينه وجود دارد، به نظر بنده فعلا بهتر است واردات محصولات تراريخته روند نزولي به خود گرفته و در يک بازه زماني سه ساله قطع شود، همچنين توليد تجاري اين محصولات تا زماني که بررسي‌ها و آزمايشات علمي به طور کامل انجام و نتايج آن‌ها مشخص نشده به صلاح کشور ما نيست.
عمراني تصريح کرد: با اتخاذ چنين رويکردي ما هم مي‌توانيم مانند کشورهاي اروپايي اقدام به توليد بذر گياهان تراريخته کنيم و يکي از صادرکنندگان اين بذرها باشيم.
اين فناور برگزيده آسيا، با بيان اينکه بايد در زمينه توليد اين محصولات و نتايج کشت انبوه آن در دنيا بررسي‌هاي کاملي انجام دهيم، گفت: بايد بدانيم چرا توليد اين محصولات در کشوري مانند پاکستان موفق نبود و مصرف سموم با توليدات تراريخته نه تنها کم نشده بلکه افزايش نيز يافته است؟
به گفته وي اين مساله باعث شده توليد پنبه پاکستان به جاي افزايش 5 ميليون عدلي در يک برنامه 10 ساله؛ 4 ميليون عدل کاهش پيدا کند که اين تجارب جهاني بايد واکاوي و آسيب شناسي شود تا شاهد تکرار فاجعه مشابهي در ايران نباشيم.
عمراني با بيان اينکه موافقان تراريخته، مخالفان و منتقدان را علم ستيز و فناوري هراس خطاب مي‌کنند؛ ادامه داد: وقتي کشوري مانند آلمان يا سوئيس که سرآمد دانش و فناوري در جهان بوده وتوليد محصولات تراريخته را ممنوع کرده اند، بايد گفت آلمان‌ها و سوئيسي‌ها فناوري هراس و علم ستيز هستند؟
اگر محصولات تراريخته بسيار سالم هستند، چرا واردات آن‌ها بيش از يک دهه کتمان شد؟
وي مباحث مطرح شده مبني بر اينکه محصولات تراريخته بسيار سالم هستند را مورد اشاره قرار داد و گفت: اگر اين حرف صحيح است چرا بيش از يک دهه اين محصولات در کشور عليرغم معاهده ايمني زيستي کارتاهنا برچسب گذاري نشدند و واردات آن کتمان شد؟
عمراني ادامه داد: مگر نمي گوييم 90% روغن وارداتي تراريخته است، پس چرا درحال حاضر اين برچسب گذاري در اغلب روغن‌هاي خوراکي کشور ما انجام نمي‌شود؟
به گفته اين پژوهشگر، برچسب گذاري محصولات تراريخته و آگاهي رساني به مصرف کنندگان، يکي از دلايل افت تقاضاي اين محصولات است. زيرا مصرف کنندگان با وجود محصولات طبيعي تمايل چنداني به مصرف تراريخته‌ها ندارند.
عمراني اضافه کرد: به هرحال بايد اين محصولات برچسب گذاري ملموس و مشخصي داشته باشند تا مردم خودشان بتوانند در اين زمينه تصميم‌گيري کنند، نه اينکه در بطري‌هاي روغن نباتي به صورت ذره بيني بنويسند تغيير يافته ژنتيکي.
اين پژوهشگر گفت: بايد لوگو و برچسب مخصوصي مانند سيب سلامت طراحي شود تا ماهيت محصول تراريخته به راحتي قابل تشخيص باشد.
وي با بيان اينکه مسئولان دو وزارت‌خانه جهاد و بهداشت اعلام کردند ما چاره‌اي جز مصرف اين محصولات نداريم چراکه 90 درصد توليد روغن دنيا تراريخته است، گفت: اين اظهار نظر مستند نيست، زيراتقريبا 60 الي 65 درصد ورودي کارخانجات روغن کشي به ذرت و کلزا اختصاص دارد و بقيه روغن مورد نياز کشور از دانه سويا و مقداري هم از آفتابگردان استحصال مي‌شود.
عمراني با اشاره به اينکه بالغ بر70 درصد ذرت و کلزاي توليد شده در جهان غيرتراريخته است، ادامه داد: بنابراين در همين شرايط فعلي مي‌توانيم 60% روغن کشور را از منابع غير تراريخته تامين کنيم؛ از طرف ديگر سرانه مصرف روغن هر ايراني 35% نسبت به استانداردهاي جهاني (12.5کيلو روغن به ازاي هر نفر) بيشتر است.
عضو انجمن ارگانيک کشور گفت: در شرايط فعلي با فرهنگ سازي و کم کردن مصرف روغن، علاوه بر کمک به سلامت جامعه، کاهش چاقي، ديابت و سکته‌هاي قلبي خواهيم توانست کل نياز روغني کشور را از منابع غير تراريخته تامين کنيم.
عمراني اضافه کرد: اگر 90% روغن وارداتي به کشور تراريخته باشد آنگاه بايد سودجوياني را مورد پرسش قرار داد که در بازار جهاني فقط به دنبال دانه‌هاي روغني ارزان هستند و منفعت خود را بر سلامت جامعه ارحجيت مي‌دهند.




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

آیا یورو به کمک ایران می‌آید؟

بررسی مسکن اجتماعی در ایران

3 نشانه تضعیف اقتصاد ایران

چرا برخی‌ به میز مدیریت چسبندگی دارند؟

کارنامه رفاهی دلا‌ر 4200 تومانی

در اهمیت نرخ ارز در بازار آزاد

12 اقدام فوری مقابله با تحریم‌های اقتصادی

6 پیش‌شرط مداخله در بازار ارز

چرا به جمعیت زنان بیکار افزوده شده است؟

چرایی تفاوت در نرخ ارز واقعی و عدم کارایی آن

6 پیش‌شرط مداخله در بازار ارز

آیا فضای مجازی در افزایش آمار تجرد قطعی مقصر است؟

دریافت مالیات بر عایدی سرمایه (CGT) چه تاثیری بر اقتصاد کشور دارد؟

متن کامل الگوی پایه اسلامی ایرانی پیشرفت

این سپر جلوی تحریم ایران را می‌گیرد؟

چالش‌های موفقیت استارت‌آپ‌ها در ایران

دسترسی ایران به سوییفت برقرار می‌ماند؟

نفوذ تأخیری تحریم در بازار مسکن

پنج حوزه رو به رشد راه اندازی استارتاپ

هماهنگی بین‌دستگاهی؛ رمز ایجاد ثبات در فضای کار

تولید ملی و مثلث نفت، رانت و فساد!

ایران در شرایط اقتصادجنگی چه می‌کند؟/ راه‌هایی برای دورزدن تحریم وجود دارد

چالش آبی توسعه پایدار در شهرها

پتروشیمی‌ها چقدر ارز و با چه نرخی به نیما آوردند؟

توپ زیر پای زنگنه!

مهار نقدینگی چگونه ممکن است؟

اندک‌های حیاتی و بسیار‌های کم اهمیت

سناریوهای پیش‌روی آینده صنعت نفت

مبارزه با احتکار کالا، شگرد کلاهبرداری از بازاریان

آیا یک ابرتورم در راه است؟

مانع همگرایی در بازار ارز

درمان درد تورم کجاست

اثر بحران ارزی بر رشد بخش های اقتصادی

بحران اقتصادی در ترکیه و فرصت‌های پیش رو

سراب خرید ملک در خارج

محتکران؛ برنده بحران اقتصادی

آیا ایالات متحده، چین را به دلیل خرید نفت ایران تحریم خواهد کرد؟

تذکر رهبری و آینده اقتصاد ایران

طلاق صوری برای دریافت مستمری؟

بازتاب ارائه بسته ارزی بانک مرکزی در رسانه‌‎های خارجی

میلیون‌ها کارگر به زیر خط فقر سُر خوردند

چگونه با پس انداز کم سرمایه‌گذاری کنم؟

کدام معامله‌گران بیشتر ضرر می‌کنند؟

چینی‌ها همه رشته‌های آمریکا را پنبه می‌کنند

راه علاج بحران ارزی ایران از دید هنکه

تشدید مشکلات تولید دارو با تحریم و کمبودنقدینگی

آینده ارز مسافرتی در انتظار تصمیم دولت

تجربه گذشته و تکلیف آینده کارت سوخت چیست؟

میزان افت صادرات نفت ایران با تحریم آمریکا چقدر است؟

ایرانی‌ها سال گذشته چقدر مالیات دادند؟